บทที่ 142: คำอธิษฐานพิรุณวสันต์

บทที่ 142: คำอธิษฐานพิรุณวสันต์

อูเหยากวาดตามอง ภารกิจเป้าหมายที่ 1, 2 และ 3 ลุล่วงไปเกือบหมดแล้ว เหลือเพียงรอให้สิ่งก่อสร้างทั้งหมดสร้างเสร็จ

ส่วนเป้าหมายที่ 4 และ 5 จำต้องพาผู้อยู่อาศัยเหล่านี้กลับดินแดนสักเที่ยว

ต้องให้พวกนางย้ายเข้าไปอยู่ในดินแดนและได้เห็นดินแดนกับตาตนเองเสียก่อน ระบบจึงจะตัดสินได้

แม้อูเหยาจะร้อนใจอยากทำภารกิจให้สำเร็จโดยเร็ว แต่เมื่อนึกได้ว่ากลางวันในป่าแสงจันทร์มีสิ่งมีชีวิตจากการปนเปื้อนมลทินอยู่เป็นจำนวนมาก นางก็ข่มความคิดนี้ลง

ยามค่ำคืนปลอดภัยกว่า หากมีแสงจันทร์ อีกทั้งยังมีแนวป้องกันป่าไม้จันทราเงินที่นางชำระมลทินแล้ว ความปลอดภัยก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมาก