บทที่ 99: หาเงินได้ไม่มากพอ

บทที่ 99: หาเงินได้ไม่มากพอ

ซูหลุนพยักหน้าโดยไม่รู้ตัว ทว่าหลังพยักหน้าไปแล้ว นางจึงตระหนักว่าตนรับปากเรื่องใดไป

ก่อนเข้ามา นางได้ยินเจ้าเมืองกำลังเกลี้ยกล่อมท่านอูเหยาไม่ให้รีบร้อนเข้าตีเมืองเพวา

ท่านอูเหยารับปากเป็นอย่างดี แต่พอหันหลังกลับกลับกล่าวว่าจะสังหารกองทหารม้าของเมืองเพวา แล้วขนข้าวของของอีกฝ่ายกลับมา

นี่นับว่าเป็นการรับปากต่อหน้าแต่ขัดขืนลับหลังหรือไม่?

นางลอบเหลือบมองเบนิตาซึ่งยืนอยู่ด้านหลังอูเหยา

เบนิตากอดอก ใบหน้าเต็มไปด้วยความจนใจประหนึ่งกำลังบอกว่า “ข้ารู้อยู่แล้วว่าต้องเป็นเช่นนี้”

แน่นอนว่านางไม่อยากยึดเมืองเพวาในตอนนี้ แต่ก็ไม่ต้องการให้เมืองเพวามีกำลังมากพอจะคุกคามเมืองชิงเหอเช่นกัน