บทที่ 46: อัจฉริยะ

บทที่ 46: อัจฉริยะ

“เอเวน” ไจลส์ขมวดคิ้ว เสื้อคลุมเวทของเขามีลายเปลวเพลิงมากกว่าเอเวนหนึ่งเส้น ทว่าน้ำเสียงกลับไม่ได้แข็งกร้าวนัก

“อย่าลืมคำสั่งของมหาจอมเวท การตรวจสอบความปั่นป่วนของพลังเวทในพงไพรต้องสาปต่างหากคือเรื่องสำคัญ อย่าสร้างเรื่องให้มากไปกว่านี้”

โมดีหัวเราะเบา ๆ อยู่ด้านข้าง ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงแดกดันว่า “แล้วตอนนี้พวกเรากำลังทำอะไรอยู่? มาเดินเล่นหรือ?”

ไจลส์ไม่ได้พูดจาดีด้วยเช่นนั้นกับเขา น้ำเสียงพลันหนักแน่นขึ้น ขณะที่สีหน้าคร่ำเคร่งก็ปรากฏแววจริงจังขึ้นมา

“ร่องรอยของธาตุเช่นนั้นมีเพียงแม่มดเท่านั้นที่อาจทิ้งเอาไว้ได้ พวกเขาไม่ได้รายงานเท็จ และพวกเราก็ต้องตามหาแม่มดให้พบ”