บทที่ 17: ฟ้าสางแล้ว

บทที่ 17: ฟ้าสางแล้ว

หลังจากเตรียมเสบียงอาหารเพียงพอแล้ว อูเหยาก็ตั้งใจจะสำรวจพื้นที่แห่งนี้ต่อไป ในเมื่อมาถึงสถานที่ใหม่ทั้งที หากไม่ออกสำรวจให้ทั่ว จะคู่ควรกับแผนที่ขนาดมหึมาที่ผู้สร้างเกมทุ่มเทสร้างขึ้นได้อย่างไร!

เมื่อเดินผ่านเตียงไม้จันทราเงิน จู่ๆ ความคิดอันกล้าบ้าบิ่นก็ผุดขึ้นในใจนาง

เกมนี้มีอิสระสูงถึงเพียงนี้ แม้แต่กำแพงดินยังเก็บเข้าคลังสัมภาระได้ หรือแท้จริงแล้วเตียงนี้ก็อาจพกพาได้เช่นกัน?

นางยื่นมือกดลงบนเตียงไม้เนื้อแข็ง แล้วเก็บมันเข้าคลังสัมภาระ

สำเร็จ! สำเร็จแล้ว!