กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 7: พรานล่าแม่มด
วินาทีถัดมา แสงสว่างเส้นบางราวเส้นผมก็ห้อยลงมาจากดวงจันทร์ ล่องลอยเข้ามาใกล้นางเบาๆ ราวกับเมล็ดปุยของดอกแดนดิไลออนที่ถูกสายลมพัดกระจาย
หนังศีรษะของอูเหยาพลันชาวาบ แค่กล่าวทักทายเท่านั้นเอง นี่มันสิ่งใดกัน!
สัญชาตญาณของผู้เล่นทำให้นางหันหลังวิ่งหนีโดยไม่ลังเล
ทว่าความเร็วในการเคลื่อนที่จากความว่องไวระดับ 1 นั้นช่างน่าเวทนา แสงสีเงินสายนั้นเร็วกว่านางมาก เพียงกะพริบตาก็ไล่ตามมาทัน และจมหายเข้าไปกลางหว่างคิ้วของนางต่อหน้าต่อตา
ราวกับหยดน้ำหยดหนึ่งหลอมรวมเข้ากับหยดน้ำอีกหยดหนึ่ง
อูเหยายืนนิ่งอยู่กับที่ มือกุมหน้าผากพลางรอข้อความแจ้งเตือนต่อไป นี่คือนางถูกพิษ? พลังชีวิตลดลง? ได้รับความเสียหาย? หรือว่าเป็นอย่างอื่นกันแน่?