กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 153 ขยี้ไข่มุกวิญญาณ ราชันภูตเดือดคลั่ง
ลึกเข้าไปในจวนสกุลชิว เก้าอี้ไท่ซือที่เป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจพลันแตกสลาย
เศษไม้ระเบิดกระจาย ปลิวว่อนทั่วพื้น
ประมุขเผ่าราชันภูตกำซากพนักแขนไว้แน่น เส้นเลือดบนหลังมือเหี่ยวย่นปูดโปน เล็บจิกฝังลงไปในลายไม้ลึก
ขาดแล้ว
สายสัมพันธ์ดวงจิตวิญญาณที่เชื่อมโยงกันมานับร้อยปีขาดสะบั้นอย่างหมดจด
ไม่มีการปะทะดุเดือด ไม่มีการชนกันของวิชาอาคม ความรู้สึกเช่นนั้น…ราวกับถูกกินเข้าไป
เครื่องบูชายัญที่ยังมีชีวิตผู้นั้น กลับเคี้ยวไข่มุกควบรวมดวงจิตที่เขาหลอมบูชามานับร้อยปีจนแหลก แล้วกลืนลงไปเป็นของว่าง
“รนหาที่ตาย…”
เสียงคำรามต่ำเล็ดลอดจากส่วนลึกของลำคอ ลมทมิฬพลันก่อตัวขึ้นกลางอากาศ