เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 132 ครรภ์มาร
เสียงฝีเท้าเนิบช้าดังมาจากปากบันได
สตรีในชุดกี่เพ้าสีเขียวอ่อนผู้หนึ่งปรากฏขึ้นในสายตาของทุกคน
ท้องของนางใหญ่โตอย่างน่าตกใจ ราวกับจะปริฉีกชุดกี่เพ้าฝีประณีตตัวนั้นให้ขาด ท้องครรภ์ที่ควรกลมมนกลับนูนแหลมขึ้นอย่างน่าพิกล ทุกครั้งที่หายใจ สิ่งที่อยู่ใต้ผิวท้องจะดันนูนเป็นก้อนผิดรูปขึ้นมาบ้างเป็นครั้งคราว
นางคือหมี่ฉีเหลียน
เทียบกับศิษย์น้องหญิงเล็กที่เคยถักผมแกละเมื่อหลายปีก่อน บัดนี้นางซูบผอมจนแทบจำไม่ได้ โหนกแก้มสูงเบ้าตาลึก เครื่องประทินโฉมหนาเตอะก็ยังปกปิดสีหน้าหม่นหมองราวกับคนตายไม่ได้
มือที่ลุงจิ่วกำลังจัดการสมุนไพรชะงักค้างกลางอากาศ
ดวงตาคู่นั้นที่ผ่านความเป็นความตายในยุคกลียุคมาจนชินชา พลันหดวูบเมื่อสบกับท้องที่นูนสูงของหมี่ฉีเหลียน
มิใช่เพราะยังลืมรักเก่าไม่ได้
แต่เป็นเพราะกลิ่นนั้น