กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 129 ถอนเขี้ยวล่าปลาอย่างบ้าคลั่ง
บ่อน้ำลึกเบื้องหน้าประหนึ่งหม้อปีศาจเดือดพล่าน ควันขาวพวยพุ่งขึ้นมาไม่ขาดสาย กลิ่นเหม็นสาบของข้าวเหนียวที่ผ่านการปรุงแต่งเป็นพิเศษปะปนกับกลิ่นกระดูกศพ กลายเป็นไอแห่งความตายชวนคลื่นเหียน
ริมบ่อ ฝูงผีดิบหยุดยืนไม่ยอมเดินหน้าต่อ เสียงคำรามต่ำ ๆ อันร้อนรนกระสับกระส่ายดังออกจากลำคอ ดวงตากลวงโบ๋นับคู่จ้องเขม็งไปยังคนเป็นสามคนที่ถูกล้อมอยู่ตรงกลาง