กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 105 เสียงคร่ำครวญใต้ด้ายหมึกเต้า อานุภาพแห่งชนวนอัคคีอัสนี (ขอบคุณยันต์เร่งตอน~)
ยามจื่อมาถึงแล้ว
ภายในลานเงียบงันราวไร้ชีวิต แม้แต่ฝนก็หยุดตก เหลือเพียงเสียงหยดน้ำจากชายคา “ติ๋ง ติ๋ง” ราวกับกำลังนับถอยหลังให้ผู้ใด
สายลมพลันพัดกรรโชก
มิใช่สายลมตามธรรมชาติ หากเป็นลมชั่วร้ายที่เย็นยะเยือก คาวเหม็น และแฝงกลิ่นอายอำนาจราชวงศ์อันผุพัง พัดจนธงยันต์ที่ตั้งขึ้นชั่วคราวกลางลานสะบัด “พรึ่บพรั่บ” อักษรชาดบนธงสว่างวูบวาบไม่แน่นอน
นอกประตูลาน ร่างสีเขียวคล้ำร่างหนึ่งปรากฏขึ้นอย่างไร้สุ้มเสียง ประหนึ่งรูปสลักที่ก้าวออกมาจากยมโลก
มันไม่ขยับ