เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 98 โลงทองมุมทอง นักพรตเชียนเฮ่อมาเยือน
เสียงฆ้อง กลอง และปี่สั่วน่าประหลาดนั้น ประหนึ่งมีดทื่อขึ้นสนิม กรีดทำลายความเงียบสงบของหุบเขายามรุ่งสางอย่างฝืนกระชาก
ตึง—เคร้ง!
อู้—อา—
มิใช่งานศพมงคล และมิใช่งานศพใหญ่ ท่วงทำนองแหลมสูงเร่งร้อน แฝงกลิ่นอายชั่วร้ายเร่งเร้าชีวิต ราวกับกำลังเปิดทางให้บางสิ่งที่มองไม่เห็น
ภายในลาน นักพรตสี่เนตรซึ่งกำลังฝึกหมัดอยู่ชะงักท่า “ม้าป่าแยกแผงคอ” ค้างกลางอากาศ ความเกียจคร้านบนใบหน้ามลายไปสิ้น แทนที่ด้วยความเคร่งขรึมอย่างผู้ชำนาญการ
ฝั่งเรือนข้างเคียง เสียงเคาะปลาไม้ต๊อก ๆ กับเสียงสวดพระสูตรอันไพเราะก็หยุดลงกะทันหัน
นักพรตสี่เนตรกับท่านอาจารย์อี้ซิวสบตากันข้ามกำแพงรั้วไผ่จากระยะไกล
แววตาที่ปกติเป็นปฏิปักษ์กัน บัดนี้กลับเคร่งขรึมเหมือนกันไม่มีผิด
พวกเขาคุ้นเคยกับท่วงทำนองนี้ยิ่งนัก