เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 90 ปีศาจจิ้งจอกตอบแทนบุญคุณ นักพรตสี่เนตร: อย่ามัวพูดจาไร้สาระ เอาเงินมา!
ลมราตรีคำราม พัดพาใบไม้แห้งกรังปลิวผ่านธรณีประตูวัดร้าง
เมื่อนักพรตสี่เนตรพาหูเม่ยเอ๋อร์ที่เสียขวัญกับเจียเล่อผู้มีสีหน้าเห็นใจกลับมาถึงหน้าวัด สิ่งที่รอต้อนรับพวกเขาคือคมกระบี่เย็นเยียบสายหนึ่ง
ทันทีที่ชิวเซิงมองเห็นเงาคน เขาก็ก้าวพรวดไปขวางหน้าหลินซุ่ยซุ่ย ปกป้องนางไว้อย่างมิดชิด
กระบี่ไม้ท้อในมือเขาแม้แสงจะหม่นลง แต่ปลายกระบี่ยังคงชี้ตรงไปยังนักพรตสี่เนตรอย่างมั่นคง ดวงตาคมกริบราวเหยี่ยว เปี่ยมด้วยความระแวดระวัง
“อาจารย์อา?”
น้ำเสียงเขาทุ้มต่ำ เจือแววซักถามอยู่เล็กน้อย
ท่าทางนี้ประหนึ่งว่าหากปีศาจจิ้งจอกด้านหลังนักพรตสี่เนตรเคลื่อนไหวผิดปกติเพียงนิด เขาก็จะลงมือโดยไม่ลังเล
หลินซุ่ยซุ่ยอยู่ด้านหลังเขา มองแผ่นหลังกว้างแข็งแกร่งนั้นแล้วในใจก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นเล็กน้อย