กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 63 กายาหยินมหาหยินดึงดูดอสูร
ผิวน้ำในแม่น้ำเรียบสงัดจนน่าขนลุก
ฟองอากาศสายหนึ่งซึ่งบ่งบอกถึงลมหายใจของคนเป็นแตกกระจาย แล้วสุดท้ายก็ไม่เหลือแม้แต่ฟองสีขาว
ชิวเซิงยังคงทำท่าประกอบเคล็ดเรียกอสนีบาต ร่างทั้งร่างแข็งค้างอยู่ตรงนั้น แสงแดงบนใบหน้ายังจางหายไม่หมด ทว่าริมฝีปากกลับกลายเป็นสีเขียวคล้ำ
ไม่เหลือแล้ว
ศิษย์น้องโง่เขลาที่คอยตามติดเขา แอบขโมยเงินไปซื้อข้าวเหนียวห่อไก่แล้วแบ่งให้เขาครึ่งหนึ่ง ทั้งยังรับโทษแทนเขาเวลาถูกลงโทษ หายไปแล้ว
เพียงเพราะเขาอยากโชว์ฝีมือต่อหน้าหลินซุ่ยซุ่ย
“เหวิน...”
เสมหะก้อนหนึ่งติดอยู่ในลำคอของชิวเซิง ไอออกมาก็ไม่ได้ กลืนลงไปก็ไม่ลง
“เพียะ!”