กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 368 พบตัวโจวจิ่งเฉิง
ทั้งสองเดินไปได้ราวครึ่งชั่วโมง ลู่หรานก็หยุดฝีเท้าแล้วมองไปยังรอยแยกแห่งหนึ่ง ตรงนี้มีร่องรอยการต่อสู้อย่างเห็นได้ชัด
“ตรงนี้เหรอ”
“ตรงนี้แหละ” หลินเวยย่อตัวลงใช้มือสัมผัสเศษซากของเถาวัลย์เหล่านั้น มันเป็นสิ่งที่พี่ชายของเธอทิ้งไว้
เธอแผ่ขยายพลังพิเศษลงไปด้านล่าง รับรู้ได้ถึงโพรงลึกใต้ดินและยังมีกลิ่นอายของพี่ชายเธอด้วย “เขาอยู่ข้างล่าง พี่ฉันก็อยู่ด้วย”
ในจังหวะนั้นเอง แนวกั้นหนามแหลมก็ปรากฏขึ้นกะทันหัน
ลู่หรานชักดาบฟันเปิดเป็นช่องทางขาดออกมาช่องหนึ่ง