กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 365 พี่ชายมาแล้ว
โจวจิ่งเฉิงไม่ได้เห็นดวงอาทิตย์มานานมากแล้ว ตอนนี้ห้องทดลองใต้ดินแห่งนี้ดูไม่เหมือนห้องทดลอง แต่เหมือนหลุมฝังศพมากกว่า ผนังถูกเถาวัลย์ใบม่วงปกคลุม ใบหนาทึบ ขอบใบเปล่งแสงสีม่วงคล้ำ รากฝอยของเถาวัลย์ยื่นลึกเข้าไปในผนัง ชอนไชลงสู่รอยแยกบนพื้นดิน
โจวจิ่งเฉิงนั่งอยู่ใจกลางห้อง ไม่สิ จะว่านั่งก็ไม่เชิง ดูเหมือน “งอก” อยู่ตรงนั้นเสียมากกว่า ท่อนล่างของเขาถูกรากฝอยของเถาวัลย์ห่อหุ้มไว้หมดแล้ว รากฝอยเหล่านั้นงอกออกมาจากผิวหนังของเขา ชอนไชลงสู่พื้นดิน และแผ่ขยายไปทุกทิศทุกทาง ท่อนบนของเขายังพอดูมีเค้าโครงของมนุษย์อยู่บ้าง แต่ตั้งแต่หน้าอกลงไป ได้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับเถาวัลย์เหล่านั้นไปอย่างสมบูรณ์แล้ว