กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 361 รังมด
แบดเจอร์น้ำผึ้งถูกมดทหารกัดเข้าหนึ่งที มันส่งเสียงร้องโหยหวน สะบัดมดบนตัวทิ้ง ทว่าที่ขากลับถูกกัดจนเลือดออกแล้ว
พวกทหารพากันนำอาวุธนานาชนิดออกมา ทว่ามดทหารมีมากเกินไปจริง ๆ โดยเฉพาะมดทหารกลายพันธุ์ ไม่เพียงขนาดตัวจะใหญ่ขึ้น แต่พลังโจมตียังมหาศาลจนน่าหวาดกลัว
“เยอะเกินไปแล้ว ฆ่าไม่หมดเลย ข้างล่างยังมีอีกเท่าไหร่กัน”
เสียงของเซียวจิ้นถูกเสียงกัดแทะของฝูงมดทหารกลบไปในพริบตา
ทุกสิ่งทุกอย่างในรังผึ้งกลายเป็นอาหารของมดทหารในชั่วพริบตา
หลินเวยใช้พลังพิเศษธาตุไม้คลุมทุกคนที่ตามลงมาเอาไว้ เพื่อตัดขาดกลิ่นอายของพวกเขา
“เร่งความเร็วเข้า ฉันใช้สารรบกวนไปแล้ว ยื้อไว้ได้ไม่นานหรอก”
“ได้ ฆ่า!”