ตอนที่ 357 แจกจ่ายเมล็ดพันธุ์

ตอนที่ 357 แจกจ่ายเมล็ดพันธุ์

ทหารตะโกนเป็นรอบที่สาม แต่ไม่มีใครตอบรับ เขาทำได้เพียงมองหลินเวยอย่างจนปัญญา หลินเวยเดินออกมาจากด้านหลังโต๊ะ ตรงไปยังกองเมล็ดพันธุ์เหล่านั้น หยิบถุงเมล็ดพันธุ์ไพรีทรัมขึ้นมาหนึ่งถุง เปิดออก แล้วเทสองสามเมล็ดลงบนฝ่ามือ

“เมล็ดพันธุ์พวกนี้ฉันเป็นคนเพาะเลี้ยงขึ้นมาเอง” เสียงของเธอไม่ดังนัก ทว่าสายลมในเขตปนเปื้อนกลับพัดพาเสียงของเธอไปได้ไกลมาก “พวกมันไม่มีความก้าวร้าว ไม่ทำร้ายพวกคุณ มีแต่จะช่วยขับไล่แมลงพวกนั้นไป”

ชายชราคนหนึ่งเอ่ยปากขึ้นมา “เธอบอกว่าไม่มีความก้าวร้าวก็ไม่มีงั้นหรือ ถ้าเกิดพวกเราปลูกลงไปแล้วมันจับพวกเรากินจะทำยังไง พวกเราก็เป็นแค่คนธรรมดา ไม่เหมือนพวกคุณในเขตอื่นที่มีผู้มีพลังพิเศษคอยปกป้องคุ้มครอง”

หลินเวยมองตาแก่คนนั้น เขายืนอยู่หน้าสุดของฝูงชน สวมเสื้อนวมตัวเก่าที่ปะแล้วปะอีก ริ้วรอยบนใบหน้าราวกับถูกมีดกรีดสลักไว้ ดวงตาขุ่นมัว