กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 351 รังลับ
ในช่วงเวลาที่หลินเวยและคนของกองทัพกำลังวุ่นวายกับการจับผึ้ง ในทิวเขาแห่งหนึ่งซึ่งทอดยาวข้ามสองประเทศตรงเมืองชั้นนอก ยังมีคนสองคนกำลังยื้อชีวิตอย่างกระเสือกกระสน
ซือถูฮุ่ยถูกโจวจิ่งเฉิงลากตัวไป ตลอดทางเขาต้องทนทุกข์ทรมานอย่างที่ไม่เคยพบเจอมาก่อนในชีวิต ยามนี้เขาไม่ต่างจากลูกแกะที่รอวันถูกเชือด นับตั้งแต่วินาทีที่ถูกโจวจิ่งเฉิงจับตัวได้ วันเวลาแสนสุขของเขาก็คล้ายจะดับวูบลงในพริบตา
“เมื่อไหร่แกถึงจะยอมปล่อยฉันไปเสียที”
การขาดน้ำเป็นเวลานานทำให้เสียงของเขาแหบแห้งและอ่อนแรงลงบ้าง
เขาถูกกิ่งไม้ที่กลายพันธุ์ออกมาของโจวจิ่งเฉิงมัดตัวไว้ ตลอดทางเขาไม่ต่างจากบ๊ะจ่างชิ้นหนึ่ง ที่ไม่เคยได้รับอิสระเลยแม้แต่ชั่วขณะเดียว มิหนำซ้ำ เขายังต้องถูกโจวจิ่งเฉิงรีดเลือดไปดื่มอยู่เรื่อย ๆ ยังดีที่ต่อมาดูเหมือนโจวจิ่งเฉิงจะกลัวว่าเขาจะแห้งตายไปเสียก่อน จึงเริ่มออกล่าสัตว์กลายพันธุ์ด้วยตัวเอง ไม่อย่างนั้นเขาคงตายไปนานแล้ว