กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 346 ตายแล้ว
ฉินซืออวี่เดินออกมาจากเงามืด ใบหน้าของเธอซีดเผือด ริมฝีปากแห้งผาก ที่ลำคอมีรอยเขี้ยวลึกสองรอย โจวจิ่งเฉิงนั่งยอง ๆ อยู่ตรงหน้าเธอ ราวกับสัตว์ป่าที่กำลังคอยปกป้องอาหาร เพียงแต่ในปากยังคงมีรอยเลือดของเธอหลงเหลืออยู่
ฉินเจี้ยนเซิงมองดูเธอด้วยสายตาอ่อนโยน “ซืออวี่ เธออยากช่วยโจวจิ่งเฉิงไม่ใช่เหรอ เรื่องอื่นเธอทำไม่ได้ แต่เลือดของเธอทำได้นะ”
“พ่อ ทำไมล่ะ ฉันเป็นลูกสาวของพ่อนะ”
“ลูกสาวเหรอ สิ่งที่ฉันต้องการไม่เคยเป็นลูกสาว แต่เป็นคลังเลือดต่างหาก” ฉินเจี้ยนเซิงหันไปมองทิศทางที่พวกหลินเวยซ่อนตัวอยู่แล้วหัวเราะ “มากันตั้งนานแล้วยังไม่ยอมออกมาอีก พอดีเลย จะได้ส่งพวกแกไปลงนรกพร้อมกัน”
หลินเวยกับลู่หรานสบตากันรอบหนึ่ง แล้วพุ่งตัวลงไปทันที