ตอนที่ 316 ส่วนลึกของเขตปนเปื้อน เลื่อนระดับอีกครั้ง

ตอนที่ 316 ส่วนลึกของเขตปนเปื้อน เลื่อนระดับอีกครั้ง

ทั้งสองคนขับรถออกไป เมื่อถึงจุดที่ไร้ผู้คน หลินเวยก็เก็บข้าวของทั้งหมดในรถเข้ามิติ อาวุธ กระสุน ชุดป้องกัน อาหาร น้ำ ยารักษาโรค เครื่องมือ ทุกชิ้นล้วนได้รับการตรวจสอบอย่างละเอียดและจัดแยกหมวดหมู่อย่างดี

หลินเวยบอกลาครอบครัว สุ่ยชิงเหอทำท่าคล้ายอยากพูดอะไรบางอย่างแต่ก็กลืนคำพูดกลับไป หลินเวยส่งสัญญาณบอกเธอว่าไม่ต้องเอ่ยปากออกมา

“ระวังตัวด้วยนะ”

“วางใจเถอะ”

พวกเขาออกเดินทางแต่เช้าตรู่ หลังจากออกจากเขตปลอดภัย เส้นทางก็ยิ่งมายิ่งสัญจรลำบาก ผิวถนนแตกพังไปนานแล้ว มีหลุมบ่อและรอยแยกอยู่ทั่วทุกแห่ง ระบบกันสะเทือนของรถบรรทุกแข็งมาก ยามแล่นบดขยี้ผ่านเศษหินก็กระแทกกระทั้นจนคนนั่งรู้สึกราวกับอวัยวะภายในทั้งห้าและหกเคลื่อนย้ายตำแหน่ง

ลู่หรานตั้งสมาธิกับการขับรถ หลินเวยมองออกไปนอกหน้าต่าง