กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 237 อุปกรณ์ปลดประจำการของกองทัพ
หลังจากหวังหู่และเปี้ยนหลานเทียนจากไป การโจมตีของสัตว์กลายพันธุ์ที่เหลืออยู่ก็ยิ่งดุดันขึ้น
พวกมันหลั่งไหลเข้ามาดั่งเกลียวคลื่น ระลอกแล้วระลอกเล่า แขนของเซียวจิ้นถูกข่วนจนเป็นแผลลึก เลือดสด ๆ ไหลทะลัก โม่เชียนเกอพุ่งเข้าไปพันแผลให้เขา พลางหลบหลีกการโจมตีไปพร้อมกัน
กำปั้นของซูติ้งเปียนชกจนเนื้อหนังแหลกเละไปหมดแล้ว ทว่าเขาก็ยังไม่ยอมหยุด ซินอี๋ยืนอยู่ข้างกายเขา แม้มือจะสั่นเทาแต่ก็ไม่ถอยหนีแม้แต่น้อย
ลู่หรานยืนขวางอยู่หน้าหลินเวย มีดทหารบิ่นงอไปหมดแล้ว หลินเวยจึงอาศัยจังหวะนั้นเปลี่ยนเล่มใหม่ให้เขา
“บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า” หลินเวยถาม
ลู่หรานตอบ “ไม่เป็นไร เธอละ”
“ฉันก็ไม่เป็นไร” ลู่หรานปกป้องเธอไว้เป็นอย่างดี