เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 235 ซากศพเน่าเปื่อยในหุบเขา
วันรุ่งขึ้นคนกลุ่มนั้นตื่นกันแต่เช้าตรู่ ซูติ้งเปียนพบรอยเท้าใหม่อีกสองสามรอยในบริเวณโดยรอบ ทว่ารอยเท้ามีจำนวนไม่มาก อีกทั้งยังกระจัดกระจาย
“ลองหาดูรอบ ๆ ก่อน” ลู่หรานพูด
ซูติ้งเปียนคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมโดยรอบเป็นอย่างดี เมื่อมีเขานำทาง คนกลุ่มนั้นจึงมุ่งหน้าไปค้นหายังจุดที่น่าจะซ่อนสัตว์กลายพันธุ์เอาไว้ เพียงแต่พวกเธอเดินไปได้ไม่นาน ก็พบว่ามีคนกำลังมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่ซูติ้งเปียนกำหนดไว้เช่นกัน
มองจากระยะไกล คล้ายเป็นคนหนุ่มสองคนและชายวัยกลางคนหนึ่งคน ชายวัยกลางคนเดิน ๆ อยู่พลันนั่งยองลงกับพื้น กำลังรื้อค้นหาอะไรบางอย่าง คนหนุ่มสองคนยืนอยู่ด้านข้าง ในมือถืออาวุธเรียบง่าย คอยมองระแวดระวังไปรอบ ๆ
หลินเวยตาไว จำคนไม่กี่คนนี้ได้ในทันที
“ลุงเถียน”