กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 215 ถูกร้องเรียน
พอได้ยินว่าหลงเข้าไป หลินเวยก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ทว่าเมื่อเธอหันไปกลับเห็นสุ่ยชิงเหอมีสีหน้าเคร่งขรึม
“เป็นอะไรไปเหรอ” หลินเวยถามด้วยความห่วงใย
สุ่ยชิงเหอดึงสติกลับมา เธอส่ายหน้าพลางกล่าวว่า “ไม่มีอะไรหรอก แค่กังวลนิดหน่อยว่ากับข้าวพวกนี้กินไม่หมดแล้วจะเสียของน่ะ”
เฉินเสี่ยวหนีกล่าวว่า “ไม่เป็นไรหรอกพี่ชิงเหอ ถ้าพี่ไม่รังเกียจ เดี๋ยวกินไม่หมดก็ห่อกลับได้” ส่วนตัวพวกเขาเองนั้น ห่อกลับคงต้องขอผ่าน เธอไม่อยากให้มีข่าวปลอมแพร่ออกไปว่าตระกูลเฉินล้มละลาย
สุ่ยชิงเหอกล่าวอย่างยินดีว่า “จริงเหรอ งั้นเดี๋ยวฉันห่อกลับนะ”