ตอนที่ 203 ช่างหน้าหนาจริง ๆ

ตอนที่ 203 ช่างหน้าหนาจริง ๆ

โจวจิ่งเฉิงน่าจะไม่ได้ล้างหน้าสระผมดี ๆ มาหลายวันแล้ว ทั่วทั้งร่างดูทรุดโทรมอยู่บ้าง เขารู้ดีว่าถ้าวันนี้ไม่สามารถพาตัวลู่หรานไปที่ฝ่ายบริหารได้ หนี้ก้อนนี้ก็คงจะเชื่อมติดแน่นอยู่บนตัวเขาจนดิ้นไม่หลุด แล้วเขาจะยอมจำนนได้อย่างไร

เพียงแต่ยังไม่ทันรอให้เขาเอ่ยปาก ก็ไม่รู้ว่าลู่หรานลงมืออย่างไร โจวจิ่งเฉิงรู้สึกเพียงภาพตรงหน้ามืดดับลง ความตื่นตระหนกในก้นบึ้งหัวใจเพิ่งจะผุดขึ้นมา คนก็หมดสติล้มพับไปเสียแล้ว

หลินเวยยกนิ้วโป้งให้ลู่หราน โชคดีที่ลู่หรานเคลื่อนไหวเร็ว มิฉะนั้นโจวจิ่งเฉิงคงได้อ้าปากสร้างความสะอิดสะเอียนให้คนอื่นแน่

ทั้งสองคนก้าวผ่านไปราวกับเขาเป็นขยะริมทาง เดินผ่านข้างกายโจวจิ่งเฉิงจากไปโดยตรง