กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 182 นอนด้วยกัน?
มิติพื้นที่โดยรวมของเต็นท์สำหรับสองคนไม่ได้ใหญ่โตอย่างที่หลินเวยจินตนาการไว้ โดยเฉพาะเมื่อลู่หรานมีรูปร่างสูงใหญ่ พอเขาเพิ่งเข้าไป พื้นที่ก็ราวกับถูกบีบอัดหายไปครึ่งหนึ่ง
ลู่หรานให้หลินเวยนอนในตำแหน่งที่ชิดด้านใน
หลินเวยคลานเข้าไปล้มตัวลงนอน ไฟฉายถูกลู่หรานถือไว้ในมือ เธอรู้สึกเพียงว่าสายตาด้านหลังร้อนผ่าว ทั้งร่างค่อย ๆ อุณหภูมิสูงขึ้นเล็กน้อย
นอนด้วยกันแล้วหรือ?
ก่อนจะล้มตัวลงนอน หลินเวยยังมีความรู้สึกที่ไม่ค่อยสมจริงอยู่บ้าง
หลังจากหลินเวยล้มตัวลงนอน ลู่หรานก็นอนลงตามมา ทั้งสองคนอยู่ใกล้กันมาก หากไม่ใช่เพราะหลินเวยแกล้งเบือนหน้าไปอีกทาง ไม่แน่ว่าอาจสัมผัสได้ถึงลมหายใจของอีกฝ่ายแล้ว