ตอนที่ 177 สตรอว์เบอร์รีสุกแล้ว

ตอนที่ 177 สตรอว์เบอร์รีสุกแล้ว

หลินเซียวขับรถ ตัวรถเลี้ยวกลับรถอย่างรวดเร็วแล้วพุ่งทะยานออกไป

คนที่อยู่ด้านหลังถูกรถสลัดทิ้งไว้ ไม่ได้ไล่ตามมา หลินเวยยื่นศีรษะออกไปนอกหน้าต่าง เมื่อเห็นลู่หรานเตะคนกระเด็นลอยออกไปแล้วก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ผ่านไปสิบกว่านาที หลินเซียวจอดรถไว้ริมทาง รออยู่อีกครู่หนึ่ง ลู่หรานถึงตามมา

“ไม่เป็นไรใช่ไหม” หลินเวยถามด้วยความเป็นห่วง

ลู่หรานส่ายหน้า

หลินซู่ไห่สบถด่า “พวกโจรกลุ่มหนึ่ง กลางวันแสก ๆ แท้ ๆ ยังกล้าปล้นชิงอย่างโจ่งแจ้ง”

“ขึ้นรถ รีบกลับกันเถอะ” หลินเซียวตะโกนบอกจากในรถ

ลู่หรานรีบขึ้นรถ นั่งลงข้าง ๆ หลินเวย

ขณะที่รถแล่นผ่านถนนช่วงที่เปลี่ยวสายหนึ่ง จู่ ๆ ด้านหน้าก็ปรากฏเงาดำหลายร่าง