ตอนที่ 166 เข้าเรียน

ตอนที่ 166 เข้าเรียน

ตอนที่กินข้าวอยู่หลินเวยถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าบนแขนของลู่หรานมีรอยแผล หากไม่ใช่เพราะเขาบังเอิญพับแขนเสื้อขึ้นมา หลินเวยคงไม่ทันสังเกตเห็นเลย

หลินเวยคว้ามือของลู่หรานมาในทันที “ไปโดนอะไรมา” ทั้งที่เมื่อวานยังไม่มีแท้ ๆ

ลู่หรานถอนหายใจ “ไม่มีอะไร แผลเล็กน้อยเท่านั้น”

หลินเวยยังคงมองเขาอย่างดึงดัน

ลู่หรานหัวเราะ “ก็ได้ บอกเธอก็ได้” เขาเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อช่วงเช้าออกมา

“โจวจิ่งเฉิงอีกแล้ว” เป็นดวงจิตหยินไม่ยอมไปผุดไปเกิดจริง ๆ หลินเวยอดสบถด่าไม่ได้