ตอนที่ 164 ซื้อของ

ตอนที่ 164 ซื้อของ

หลินเวยกล่าวอย่างเกรงใจอยู่สองสามประโยค ในที่สุดก็สบโอกาสเดินออกมาจากหอพัก

ตอนนี้ยังเช้าอยู่ หลินเวยรออยู่ใต้หอพักครู่หนึ่ง ลู่หรานก็เดินมาถึง เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ บนนั้นมีตราสัญลักษณ์ของวิทยาลัยติดอยู่ด้วย อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้ ลู่หรานที่สวมเครื่องแบบของวิทยาลัย มีเสน่ห์เย้ายวนชวนหลงใหลแบบเย็นชาเป็นพิเศษ ผู้คนรอบข้างต่างพากันส่งสายตาชื่นชมมาทางลู่หรานไม่น้อย

หลินเวยรีบวิ่งเข้าไปหา “ทำไมถึงเปลี่ยนเสื้อผ้าล่ะ”

“อีกเดี๋ยวมีฝึก กำหนดให้ใส่ชุดฝึก ขี้เกียจกลับไปเปลี่ยนแล้ว”

หลินเวยเอื้อมมือไปลูบตรงช่วงเอวและหน้าท้องของเขา สัมผัสดีไม่เลว

แววตาของลู่หรานหม่นลึกขึ้นมาทันที “อยากลูบเหรอ”

“เปล่าซะหน่อย แค่ดูว่าเนื้อผ้าชุดนี้เป็นยังไงบ้าง”

“งั้นเหรอ”

“แน่อยู่แล้ว”