ตอนที่ 161 นอนร่วมห้องเดียวกัน

ตอนที่ 161 นอนร่วมห้องเดียวกัน

หลินเวยเก็บของง่าย ๆ แล้วออกไปข้างนอกพร้อมกับลู่หราน ตอนออกจากประตู ทั้งสองกินสารอาหารเหลวไปคนละหลอด

ตลาดนัดที่ลู่หรานสืบมาอยู่ไม่ไกลจากที่พักของพวกเขานัก อยู่ด้านหลังประตูทิศใต้ของมหาวิทยาลัยเมืองบริวาร ตรงบริเวณที่ใกล้กับเขตทหาร

พวกเขายังไม่ทันถึงจุดหมายก็ได้ยินเสียงร้องตะโกนขายสิ่งของ หลินเวยมองดูภาพความคึกคักที่อยู่ไม่ไกล เกิดความรู้สึกราวกับมิติกาลเวลาคลาดเคลื่อน เธอคล้ายกับตามหาความทรงจำตอนเดินเที่ยวถนนการค้าก่อนวันสิ้นโลกเจอบนผืนดินแดนรกร้างแห่งนี้

“เป็นอะไรไป”

หลินเวยพูดว่า “ไม่มีอะไร ฉันแค่เคยเห็นฉากแบบนี้จากในรูปภาพมาก่อน ไม่นึกเลยว่าจะมีโอกาสได้เห็นกับตาตัวเองจริง ๆ”

ลู่หรานยิ้มพลางพูดว่า “ไปเถอะ พวกเราเข้าไปดูใกล้ ๆ กัน”