ตอนที่ 159 ห้องพัก

ตอนที่ 159 ห้องพัก

มีสองคนนี้เพิ่มขึ้นมาบนรถ หลินเวยก็ถอนหายใจ ยังดีที่ลู่หรานอยู่ข้างกายเธอ ตอนนี้เธอก็ไม่มีวี่แววว่าจะถูกการควบคุมเนื้อเรื่องครอบงำ หลินเวยคาดเดาว่าพันธนาการจากการควบคุมเนื้อเรื่องที่มีต่อเธอนั้นน่าจะไม่มีอยู่อีกแล้วจริง ๆ

“เหนื่อยแล้ว อยากพักสักหน่อยไหม” ลู่หรานถาม ที่นั่งบนรถไฟสามารถปรับเอนได้ ทว่าหากอยากจะนอนราบนั้นไม่ได้ ทำได้เพียงเอนพิงเท่านั้น

หลินเวยส่ายหน้า “ตอนนี้ยังโอเคอยู่ เมื่อกี้ฉันเห็นโจวจิ่งเฉิงกับฉินซืออวี่แล้ว”

ลู่หรานเอ่ยว่า “ฉันก็เห็นแล้ว ไม่ต้องไปสนใจพวกเขาหรอก”

หลินเวยพยักหน้า

เวลาบนรถนั้นน่าเบื่อหน่ายอย่างยิ่ง วันแรกหลินเวยยังรู้สึกแปลกใหม่อยู่บ้าง ทว่าพอถึงวันที่สองกลับรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว