เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 157 ลงทะเบียนเข้าร่วม
เมืองบริวารอยู่ห่างจากเขตเกษตรกรรมพอสมควร รถไฟต้องแล่นอย่างน้อยหนึ่งวัน อีกทั้งการจะเข้าไปในเมืองบริวารยังจำเป็นต้องมีบัตรผ่านทางที่เกี่ยวข้อง ทั้งที่เป็นเขตปลอดภัยเหมือนกันแท้ ๆ แต่กลับเหมือนกับการเดินทางออกนอกประเทศอย่างไรอย่างนั้น
“แม่ ป้าสะใภ้ใหญ่ เดี๋ยวทำเนื้อแห้งติดไม้ติดมือให้ชิงเหอเอาไปด้วยสักหน่อยนะ”
จินไฉ่อวิ๋นเอ่ยว่า “คิดไว้อยู่แล้ว ตอนนี้ที่บ้านเนื้อเยอะ กินได้ก็กินกันให้เยอะหน่อย ไม่อย่างนั้นมันจะเก็บไว้ไม่อยู่”
หลินเวยเอ่ยว่า “เดี๋ยวฉันกับลู่หรานจะไปดูที่ร้านค้าอีกรอบว่ามีตู้เย็นไหม บ้านเราซื้อตู้เย็นไว้สักตู้คงจะสะดวกกว่า”
ฉีฮุ่ยพยักหน้า ก่อนหน้านี้ที่บ้านมีแต่สารอาหารเหลวเป็นหลัก ของพรรค์นั้นเก็บได้นาน ทั้งยังไม่กลัวความร้อนสูง แต่อาหารธรรมชาติไม่เหมือนกัน หากปล่อยให้เน่าเสียขึ้นมา หล่อนคงจะปวดใจแย่