กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 147 ความสามารถในการรักษา
เพียงแต่พวกเขาคิดไม่ถึงว่าจะรอจนแล้วจนรอดก็ยังไม่เห็นซางไป๋มาเสียที
ลู่หรานออกไปส่งข้อความสอบถามถึงได้รู้ว่าพวกซางไป๋ถูกจับตามองเข้าแล้ว
ซางไป๋: [รบกวนนายต้องช่วยเขาให้ได้ ลู่หราน ตัวตนของเขาไม่ธรรมดา มันเกี่ยวพันถึงความเป็นความตายของคนจำนวนมาก]
ลู่หรานมองคำว่า “ความเป็นความตาย” สองคำนี้ คิ้วกระตุกขึ้นมาอย่างควบคุมไม่อยู่
ลู่หราน: [หลักฐานล่ะ]
ซางไป๋: [ขอแค่เขารอดชีวิต เขาจะให้หลักฐานกับนายเอง อีกอย่างนายก็น่าจะรู้จักเขาไม่ใช่เหรอ]