ตอนที่ 143 นักโทษหลบหนี

ตอนที่ 143 นักโทษหลบหนี

ซูเยวี่ยตอนที่เห็นหลินเวยกับลู่หรานก็รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง เพียงแต่เธอมองโจวจิ่งเฉิงที่เบือนสายตาหนีไปแล้ว ซ้ำบนใบหน้ายังแฝงความรังเกียจอย่างชัดเจน เธอจึงหันหน้าหนี ทำเป็นมองไม่เห็นลู่หรานกับหลินเวย

หลินเวยดึงสายตากลับมา แม้เธอจะไม่เข้าใจว่าซูเยวี่ยมาโผล่อยู่ที่นี่ได้อย่างไร แต่เธอยังจำการวางบทบาทตัวละครของโจวจิ่งเฉิงได้ นั่นมันพระเอกแนวนิยายชายเลยนะ พระเอกแนวนิยายชายจะขาดแคลนผู้หญิงงั้นหรือ เป็นไปไม่ได้หรอก เธอไม่รู้ว่าในนิยายซูเยวี่ยกับโจวจิ่งเฉิงมีความเกี่ยวข้องกันหรือไม่ แต่ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าทั้งสองคนถูกตากันเข้าแล้ว

หลินเวยมองไปยังลู่หราน

ใครจะไปรู้ว่าลู่หรานมองซูเยวี่ยเป็นเพียงคนผ่านทางไปโดยตรง เขานั่งลงบนรถเลื่อนหิมะ มองหลินเวยแล้วพูดว่า “ไปกันเถอะ”

หลินเวยรีบพูดว่า “เดี๋ยวก่อน” เธออยากจะถามแม่ดูว่าเรื่องของซูเยวี่ยมันเป็นมาอย่างไร

ฉีฮุ่ยเห็นลูกสาวเดินออกไปแล้วกลับเข้ามาอีก จึงรีบถามว่า “ลืมหยิบของเหรอ”