ตอนที่ 115 โควตาเก็บทรัพยากร

ตอนที่ 115 โควตาเก็บทรัพยากร

อีกด้านหนึ่ง ลู่หรานกลับมาถึงหอพักแล้ว ข้าวของที่เขานำติดตัวมาด้วยค่อนข้างเยอะ เป็นห่อเล็กห่อใหญ่พะรุงพัง

วันนี้หวังหู่อยู่เข้าเวรที่หน้าประตู ตอนที่ลู่หรานกลับมาเขาจึงสังเกตเห็นตั้งนานแล้ว หลังเอ่ยกำชับเพื่อนร่วมงานข้างกายเสร็จ เขาก็กลับมาดูที่หอพักก่อน

เมื่อเห็นลู่หรานขนของกลับมามากมายขนาดนั้นก็ถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น “เอาอะไรมาบ้างเนี่ย ห่อของเยอะขนาดนี้” ลู่หรานมีนิสัยสันโดษ ได้ยินมาว่าพ่อแม่ก็เสียไปหมดแล้ว เด็กที่ไม่มีพ่อแม่ ใครกันจะเตรียมของให้เขามากมายปานนี้

ลู่หรานจัดวางถุงให้เข้าที่ เขาไม่ได้คิดจะแบ่งอาหารให้หวังหู่เลยแม้แต่น้อย ถึงแม้ว่าคนอย่างหวังหู่จะดูใช้ได้ก็เถอะ

“ไม่มีอะไร”

ทว่าหวังหู่กลับย่นจมูกสูดดม “ไม่จริง ฉันได้กลิ่นเนื้อหอม ๆ” พูดพลางขยับเข้าไปใกล้ลู่หราน

ลู่หรานเอี้ยวตัวหลบเขา แล้วรีบยัดถุงเข้าไปในตู้เสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว