ตอนที่ 108 เพื่อนคนเดียว

ตอนที่ 108 เพื่อนคนเดียว

หลินเวยส่งข้อความหาหลินเซียว บอกให้พวกเขาขับรถมาตามทางจนสุดสายก็พอ

หลินเซียวตอบตกลง โชคดีที่ตอนนี้พวกเขาทั้งสองคนยังเดินไปไม่ไกลเท่าไหร่นัก

หลินเวยไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า ป่าสนแดงผืนนี้มีอายุมานานพอสมควร บนพื้นสะสมใบสนทับถมไว้หนาเตอะ ไม่เพียงเท่านั้น ต้นไม้บางต้นยังมีก้อนยางสนหนาเกาะติดแน่น

หลินเวยเห็นยางสนเหล่านี้แล้วดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที เธอยังนึกถึงเรื่องการเก็บทรัพยากรยางสนขึ้นมาได้

“ลู่หราน ขอยืมมีดหน่อย”

ลู่หรานไม่ยอมให้ เขาถามว่า “จะทำอะไร”

“ฉันอยากเก็บยางสน”

“ของที่แข็งตัวพวกนี้น่ะเหรอ”

“ใช่”