ตอนที่ 105 พักสักคืน

ตอนที่ 105 พักสักคืน

หลินเวยกับลู่หรานไปที่คลินิกเล็ก แต่ละเขตต่างมีสถานีอนามัยประจำเขตอยู่แห่งหนึ่ง ขนาดถือว่าใช้ได้ ทว่าค่ารักษาค่อนข้างสูง ด้วยเหตุนี้จึงเกิดคลินิกเถื่อนขึ้นมา

คลินิกเถื่อน พูดให้ตรงตามหลักการแล้วก็ไม่ได้ผิดกฎหมายร้ายแรง เพียงแค่ไม่ได้รับการรับรองจากทางการ เป็นคลินิกที่นักศึกษาแพทย์เปิดเช่นกัน ค่ารักษาไม่แพง คนที่มารักษาจึงมีไม่น้อย

หลินเวยประคองลู่หรานลงจากรถ ลู่หรานมองสีหน้าของเธอที่ราวกับดูแลผู้พิการระดับวิกฤต จึงเอ่ยเสียงเบา “ฉันเดินเองได้” เธอประคองเขาอยู่ ความอบอุ่นจากเธอถ่ายทอดมาที่ท่อนแขน ทำให้เขาอดใจไม่ไหวที่จะเผลอละโมบ

“ได้ ยังไงก็เดินไม่กี่ก้าว ระวังหน่อยแล้วกัน” หลินเวยปล่อยมือ