ตอนที่ 103 วัตถุดิบ

ตอนที่ 103 วัตถุดิบ

หลินเซียวรับตัวหลินเวยไว้แล้วก้มมองเท้าทั้งสองข้างของเธอ

“ฉันไม่เป็นไร” หลินเวยร้อนใจอยู่บ้าง เมื่อครู่นี้พื้นรองเท้าของเธอถูกมอสกลายพันธุ์แทงทะลุไปแล้ว ลู่หรานยังอยู่ข้างใน พอไม่มีพลังพิเศษพืชของหลินเวยคอยปลอบประโลม มอสกลายพันธุ์ก็ยิ่งบ้าคลั่ง มอสแต่ละเส้นคล้ายกับเข็มเหล็กเล่มหนึ่ง ชั่วเวลาไม่กี่วินาที ขาของลู่หรานก็เต็มไปด้วยมอสที่เลื้อยไต่ขึ้นมา

“ลู่หราน!”

“ฉันไม่เป็นไร” ทว่าขาของเขาถูกยึดตรึงไว้แล้ว เลือดสด ๆ ไหลซึมออกมาจากขากางเกง

หลินเวยไม่สนใจเรื่องอื่นอีก พลังพิเศษพืชหลั่งไหลเข้าสู่ขาทั้งสองข้างของลู่หรานอย่างบ้าคลั่ง

ลู่หรานรู้สึกเพียงว่าความเจ็บบนเท้าทุเลาลงทันที มอสกลายพันธุ์ที่พันรอบตัวเขาก็เริ่มผ่อนแรงรัด ลู่หรานอาศัยแรงส่งกระโดดออกมาจากเขตมอสกลายพันธุ์