เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 101 คำเชิญ
ตอนที่หลินเซียวเดินเข้ามา เขารู้สึกอยู่ตลอดว่าสายตาที่สุ่ยชิงเหอมองเขามันดูไม่ค่อยปกติ ทว่าพอเขาเพ่งมอง สุ่ยชิงเหอกลับหันไปทางอื่นแล้ว
“เสี่ยวเวยล่ะ”
“ตรงนั้นไง” หลินเยี่ยนบุ้ยปาก
หลินเวยเดินไปหาลู่หรานแล้ว สิ่งแรกที่เธอทำคือมองไปยังบาดแผลของลู่หราน
“การสมานแผลดูดีทีเดียว นายก้มหัวลงมาหน่อย ฉันจะตรวจดูสักนิด”
ลู่หรานคิดจะปฏิเสธ แต่ร่างกายกลับตอบสนองไวกว่าเจตจำนงของเขา หลินเวยได้วางมือลงบนแก้มของเขาแล้ว
พลังพิเศษธาตุไม้ค่อย ๆ แทรกซึมเข้าไป พลังงานประหลาดก่อนหน้านี้ไม่มีอยู่อีกแล้วจริง ๆ สภาพการสมานของแผลยังดีกว่าที่เธอคาดไว้อีกเล็กน้อย เธอส่งพลังพิเศษธาตุไม้เข้าไปอีกหน่อยถึงค่อยชักมือกลับ
“อาการค่อนข้างดีเลย รอยแผลเป็นก็ไม่ชัดเจน ผ่านไปอีกสักพักก็จะจางลงกว่านี้”