เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 380 ญาติผู้ป่วยของเหวินเจิง
เหวินเจิงเดินออกมาจากห้องผ่าตัด ถอดหน้ากากอนามัยออก แล้วพ่นลมหายใจยาวออกมาหนึ่งเฮือก
ผู้คนตรงระเบียงทางเดินบางตาลงไปมาก เหลือเพียงผู้ป่วยที่เฝ้าสังเกตอาการไม่กี่คนกับบรรดาญาติผู้ป่วยที่คอยเฝ้าไข้
เหล่าพยาบาลกำลังเก็บกวาดอุปกรณ์ พนักงานทำความสะอาดกำลังถูพื้น กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อปนเปกับกลิ่นคาวเลือด คือกลิ่นเฉพาะตัวในยามเช้าของโรงพยาบาลแห่งนี้ในทุก ๆ วัน
เหวินเจิงเดินไปที่เคาน์เตอร์พยาบาล เซ็นชื่อลงบนสมุดประวัติผู้ป่วย
สวีเจ๋อเฉินยืนรออยู่ไม่ไกล
หัวหน้าพยาบาลเดินออกมาจากสำนักงาน ในมือถือถ้วยชาอุ่น พอเห็นสวีเจ๋อเฉินเข้า
แววตาอันเหนื่อยล้าก็แปรเปลี่ยนเป็นเต็มเปี่ยมไปด้วยความกระหายใคร่รู้เรื่องซุบซิบในทันใด
“คุณเป็นญาติผู้ป่วยคนไหนเหรอ”
“คนบ้านเหวินเจิงครับ”