ตอนที่ 340 เส้นสายเบื้องหลังที่ลึกจนหยั่งไม่ถึง

ตอนที่ 340 เส้นสายเบื้องหลังที่ลึกจนหยั่งไม่ถึง

สวี่ตงอยากจะร้องเรียกสวีเจ๋อเฉินตามสัญชาตญาณ แต่ลำคอกลับคล้ายมีบางสิ่งมาจุกแน่นจนเปล่งเสียงไม่ออก

เขาได้แต่มองดูสวีเจ๋อเฉินก้าวขึ้นรถแล้วสตาร์ตเครื่องยนต์ตาปริบ ๆ

พอรถเลี้ยว สวี่ตงถึงเพิ่งได้สติ เขาขยี้ดับก้นบุหรี่ในมือแล้ววิ่งไปตรงหน้ารถ พลางตะโกนเรียกเสียงหนึ่ง “เจ๋อเฉิน”

สวีเจ๋อเฉินหยุดรถ เอี้ยวตัวมองเขาด้วยสายตาเรียบเฉย

สวี่ตงถูกสายตานั้นจับจ้องจนรู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว

เขากับสวีเจ๋อเฉินรู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก เติบโตมาในชุมชนบ้านพักข้าราชการเดียวกัน ตอนเด็ก ๆ ยังเคยปีนกำแพงล้วงรังนกด้วยกัน จากนั้นต่างคนต่างก็แยกย้ายไปมีเส้นทางของตัวเอง

ทว่าในสายตาของผู้คนในชุมชนบ้านพักข้าราชการ เขากลับเทียบสวีเจ๋อเฉินไม่ได้มาโดยตลอด