กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 316 สะเทือนเลื่อนลั่น
ภายในรถเงียบสงัดอยู่นาน
ไฟถนนสองข้างทางเริ่มบางตาลงเรื่อย ๆ ทิวทัศน์นอกหน้าต่างรถเปลี่ยนจากตึกรามบ้านช่องเป็นที่รกร้าง แล้วเปลี่ยนจากที่รกร้างเป็นเงาไม้ทะมึนหนาทึบ
“ถึงแล้ว”
เหล่าโจวจอดรถริมทางโดยไม่ได้ดับเครื่อง “ทางข้างหน้าช่วงนั้นนายต้องเดินไปเอง เลี้ยวผ่านป่าผืนนั้นไปก็คือประตูใหญ่ของคลังน้ำมัน หน้าประตูมีคนรอนายอยู่”
สวีเจ๋อเฉินผลักประตูรถ ลมหนาวพัดกรูเข้ามาจนคอเสื้อคลุมของเขาเปิดพลิกขึ้น
“เสี่ยวสวี” เหล่าโจวเรียกเขาไว้
สวีเจ๋อเฉินหันหลังกลับไปมอง
มือของเหล่าโจววางทาบอยู่บนพวงมาลัย เขาไม่ได้มองสวีเจ๋อเฉิน แต่มองไปที่ถนนเบื้องหน้า
แสงจันทร์สาดกระทบกระจกหน้ารถ ส่องจนเสี้ยวหน้าของเขาขาวซีด