กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 314 บ้านเรามีลูกสาว หัวกระไดไม่เคยแห้ง
เสียงหัวเราะรอบข้างดังขึ้นกว่าเดิม แต่ทุกคนล้วนกดระดับเสียงเอาไว้ เพื่อไม่ให้กระทบกระเทือนความสง่างามที่พึงมีในงานเลี้ยงวันเกิด
ในที่สุดสวี่ตงก็ตะเกียกตะกายลุกขึ้นยืน ใบหน้าเดี๋ยวเขียวเดี๋ยวซีดสลับกัน
ริมฝีปากของเขาสั่นระริก อยากจะพูดอะไรบางอย่าง ทว่าพอกวาดสายตาผ่านใบหน้าของเหวินเจิง ก็รีบหดสายตากลับมาทันที
ในที่สุดเหวินเจิงก็หยุดแทะเมล็ดแตง
เธอเงยหน้าขึ้นมองสวี่ตง แววตาใสกระจ่างราวกับแอ่งน้ำนิ่งสนิท ไร้โทสะ ไร้ความคับแค้นใจ และไม่มีแม้กระทั่งการพินิจตรวจสอบ
สายตาแบบนั้นทำให้ผู้คนอึดอัดยิ่งกว่าคำตำหนิใด ๆ มันเหมือนกับแพทย์คนหนึ่งที่กำลังมองดูรอยโรคบนฟิล์มเอกซเรย์ ทั้งสุขุม เป็นมืออาชีพ และไร้อารมณ์ส่วนตัว