ตอนที่ 300 ลงมือแล้ว

ตอนที่ 300 ลงมือแล้ว

ฮวาเจิ้นแตะบาดแผลตามสัญชาตญาณ รอยยิ้มนั้นแข็งค้างบนใบหน้า แววตาล่อกแล่กไปวูบหนึ่ง

“เอ่อ ชนมา”

“ชนอะไรมา”

“วงกบประตู”

เหวินเจิงเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง ไม่ได้พูดอะไร

ฮวาเจิ้นถูกเธอมองจนรู้สึกผิดจนร้อนตัว ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง เสียงหม่นลงโดยไม่รู้ตัว “…ก็ได้ ไปมีเรื่องชกต่อยกับคนอื่นมา”

สีหน้าของเหวินเจิงไม่ได้เปลี่ยนไปเลย

เธอไม่ได้ซักไซ้ด้วยซ้ำว่าชกกับใคร ชกทำไม เพียงยื่นมือไปกดมุมผ้าพันแผลที่กระดกขึ้นตรงหางคิ้วของเขาให้เรียบ ปลายนิ้วกดเบา ๆ บนหนังศีรษะรอบบาดแผลของเขาสองที

“มีอาการเวียนหัว คลื่นไส้ ตาพร่ามัวบ้างไหม”