กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 283 สมใจอยากแล้ว
เหวินเจิงเหลือบมองนาฬิกาบนฝาผนัง ยังเหลือเวลาอีกนิดหน่อยกว่าจะถึงเวลาเข้างานช่วงบ่ายจริง ๆ
แต่เหวินเจิงเป็นคนยังไงกันล่ะ โตจนป่านนี้เธอไม่เคยถูกคำพูดพรรค์ว่า “ยังไม่ถึงเวลาทำงาน” มาอุดปากจนต้องถอยกลับไปเลยสักครั้ง
เหวินเจิงยิ้มตาหยีก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว น้ำเสียงสนิทสนมราวกับมารับถุงยางที่นี่มาแล้วสิบปี “พี่สาว ฉันรู้ว่าพวกพี่ยังไม่เริ่มงาน แต่นี่ฉันไม่ได้มาก่อนเวลาเพื่อเข้าแถวรอหรอกเหรอ กลัวว่าประเดี๋ยวคนเยอะขึ้นมาแล้วจะทำให้พี่เสียเวลาไงล่ะ”
พี่สาวผมหยิกชะงักไปครู่หนึ่ง โดยทั่วไปแล้ว เด็กสาวหน้าตาสะสวยมักจะหน้าบาง ทว่าแม่สาวตรงหน้าคนนี้กลับแปลกไม่เหมือนใครจริง ๆ