กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 242 สมความปรารถนา
สวีเจ๋อเฉินได้ยินคำถามนี้แล้วไม่ได้ตอบทันที
แสงไฟสลัวสีส้มในห้องเวรส่องกระทบใบหน้าด้านข้างที่มีเค้าโครงคมชัดของเขา
การกระทำในมือของผู้อำนวยการเหรินไม่ได้หยุดลง ทว่าสายตากลับคอยสังเกตปฏิกิริยาของเขาอยู่ตลอด
“ผู้อำนวยการเหริน” สวีเจ๋อเฉินเปิดปาก น้ำเสียงทุ้มต่ำกว่าปกติเล็กน้อย “คุณคิดว่าผมสวีเจ๋อเฉินเป็นคนยังไง”
ผู้อำนวยการเหรินไม่ได้พูดอะไร
“ถ้าผมเป็นคนประเภท ‘ก้าวไปทีละก้าวค่อยว่ากัน’ ตำบลไป๋สุ่ยโกวแห่งนี้ผมคงอยู่ไม่ถึงหนึ่งปีหรอก” เขาชะงักไปครู่หนึ่ง “หญิงสาวอย่างเหวินเจิง ผมก็คงไม่กล้าไปตอแยเหมือนกัน”
การกระทำในมือของผู้อำนวยการเหรินแผ่วเบาลง