กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 200 โชคดีที่ได้เข้าเมืองหลวงทั้งครอบครัว
ในที่สุดก็เป็นเริ่นเหล่ยที่ได้สติจากความตกตะลึงก่อน เขาเบิกตากว้าง “พี่สาวเหวินเจิง พี่หมายความว่า พ่อแม่ของผมจะได้ไปทำงานที่เมืองหลวง แล้วผมก็ย้ายโรงเรียนไปเมืองหลวงได้เหรอครับ”
เหวินเจิงพยักหน้า “ใช่แล้วสิ!”
เหวินเจิงไม่ใช่คนประเภทที่เรื่องยังไม่มีเค้าโครงแล้วจะพูดออกมาเรื่อยเปื่อย
หลังจากตื่นนอนในตอนเช้า เหวินเจิงก็โทรศัพท์ไปหาพ่อรองอีกสายหนึ่ง
ตอนนั้น พ่อรองเพิ่งกลับมาจากศูนย์ประชุมพอดี
แม้จะไม่ได้นอนมาทั้งคืน แต่สภาพร่างกายของพ่อรองก็ยังคงกระปรี้กระเปร่ายิ่งนัก พูดจาเพียงไม่กี่คำก็อธิบายเรื่องราวต่าง ๆ ได้อย่างกระจ่างชัด
เหวินเจิงสงบนิ่งเป็นอย่างยิ่ง “อยู่ในความคาดหมายอยู่แล้ว!”
พ่อรองหัวเราะร่า “ต้องอย่างนี้สิถึงจะสมเป็นเจิงเจิงของฉัน”