กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 188 ความจริงอันเงียบงัน
เหวินเจิงไม่มีทางตามใจเขาอยู่แล้ว “ที่นี่คือโรงพยาบาล ไม่ใช่ร้านอาหารที่จะมาสั่งตามใจชอบได้”
พยาบาลถาน “วางใจเถอะ สำหรับหมอกับพยาบาลแล้ว คนที่นอนอยู่บนเตียงคนไข้ก็เหมือนกันหมดนั่นแหละ”
พยาบาลถานขยับตัวอย่างคล่องแคล่วว่องไว เตรียมเครื่องมือและสารหล่อลื่นจนพร้อม รูดม่านกั้นรอบเตียงตรวจ ปิดล้อมเป็นพื้นที่มิดชิด
แสงสว่างถูกม่านกรองไว้ ทำให้ดูสลัวลงไปบ้าง
ภายใต้ความช่วยเหลือของพยาบาลถาน ผู้ป่วยจำใจนอนตะแคงขดตัวด้วยท่าทางที่แสนอับอายและทรมานอย่างยิ่ง
ยามที่เหวินเจิงสวมถุงมือแล้วป้ายสารหล่อลื่น ร่างกายของผู้ป่วยก็สั่นเทาเหมือนใบไม้ต้องลม