กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 152 คืนฝนตกด้วยกัน
บนเส้นทางมุ่งหน้าสู่โรงอาหาร เหล่าทหารที่เสร็จสิ้นการฝึกต่างร้องเพลงทหารพลางเดินตรงไปยังทิศทางของโรงอาหาร
เมื่อได้ยินท่วงทำนองอันคุ้นเคยเหล่านี้ เหวินเจิงราวกับได้ย้อนกลับไปในช่วงเวลาที่เคยอยู่ในโรงพยาบาลแนวหน้า
นั่นเป็นสองปีที่เธอเติบโตได้เร็วที่สุด แม้จะยากลำบากแต่ก็คุ้มค่า
พอนั่งลงในโรงอาหาร เหวินเจิงยังไม่ทันได้เห็นหมูสามชั้นพะโล้ ก็มองเห็นรอยบาดแผลที่คุ้นตาหลายแผลเสียก่อน
มีคนจำเธอได้แล้ว
กองพันนี้เคยเข้าร่วมการรบที่แนวหน้ามาก่อนเช่นกัน ย่อมหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บไม่ได้
คนแรกที่จำเหวินเจิงได้คือผู้บังคับหมวดคนหนึ่ง