ตอนที่ 142 ตั้งรับไม่ทัน

ตอนที่ 142 ตั้งรับไม่ทัน

เหวินเจิงไม่ได้ทันสังเกต แขนของสวีเจ๋อเฉินออกแรง ร่างกายของเธอก็หมุนตามไปทันที

รถจี๊ปของสวีเจ๋อเฉินจอดอยู่ริมถนน เขาพาเหวินเจิงเดินมาที่ข้างที่นั่งข้างคนขับ ดึงประตูรถเปิดออกแล้วให้เธอขึ้นไป

หลังจากเหวินเจิงนั่งเรียบร้อย หางตาก็สังเกตเห็นว่าคุณกู้ท่านนั้นยังคงยืนอยู่ริมถนน บนใบหน้ายังคงประดับด้วยรอยยิ้มอันอ่อนโยน

แบบอ่อนโยนดุจหยกงั้นเหรอ

เหวินเจิงลองคิดดู พ่อเก้าของเธอก็เป็นคนประเภทนี้

สุภาพชนผู้อ่อนน้อม มักจะได้รับความรู้สึกดี ๆ ได้ง่ายดาย

ตอนนั้น ปัญญาชนเยาวชนหญิงที่แทรกแถวมาอยู่ในหมู่บ้านใต้เขาสถานีป่าไม้ ยังเคยวิ่งขึ้นเขามาสารภาพรักกับพ่อเก้าของเธอเลย

เหวินเจิงเองก็รู้สึกว่าพ่อเก้าดูดีมาก อยู่ร่วมกับเขาก็สบายใจเป็นที่สุด