กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 124 เธอคิดจะทิ้งเขาจริง ๆ
หลังจากสวีเจ๋อเฉินกุมพวงมาลัย เขาก็มองคนที่นอนอยู่บนเบาะหลังผ่านกระจกมองหลังแวบหนึ่ง
นั่งรถที่เธอขับมาสองครั้ง ครั้งแรกคือตอนกลับจากหมู่บ้านต้าอวานมาที่ตำบล ถนนช่วงนั้นขับยากจริง ๆ แต่เธอควบคุมทิศทางได้ดีมาก
ครั้งนี้สภาพถนนดีมาก ฝีมือของเธอยิ่งยอดเยี่ยมขึ้นไปอีก
เขาอดสงสัยไม่ได้จริง ๆ ว่าเธอไปหัดขับรถมาตั้งแต่เมื่อไร
ตามเส้นทางชีวิตของเธอ ก่อนการสอบเข้ามหาวิทยาลัย เธอใช้ชีวิตอยู่ที่สถานีป่าไม้มาตลอด ไม่น่าจะมีรถให้เธอขับ
ช่วงที่อยู่คณะแพทยศาสตร์ เธอก็ไม่น่าจะมีเวลาไปฝึกขับรถมากขนาดนั้น
ทว่าทักษะการขับรถของเธอกลับให้ความรู้สึกเหมือนคนมีประสบการณ์ขับรถมานานนับสิบปี