เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 112 ฝีปากการทะเลาะของคุณหมอเสี่ยวเหวิน
เมื่อในใจไม่มีความวิตกกังวลมากมายขนาดนั้นแล้ว เหวินเจิงจึงนอนหลับได้ค่อนข้างดี
เธอถูกเสียงเอะอะโวยวายด้านนอกปลุกให้ตื่น
“บอกแกไปแล้วไงว่าให้ผู้อำนวยการของพวกแกมาเอง! แกก็เอาแต่บอกว่าผู้อำนวยการของพวกแกยุ่ง ตอนนี้ทำลูกบ้านฉันเจ็บจนร้องไห้แล้วเห็นไหม!”
“แกรู้ไหมว่าปู่ของเด็กทำงานอะไร แกถึงกล้าปฏิบัติต่อพวกเราเหมือนเป็นคนธรรมดา หมอไร้ความสามารถคนหนึ่ง คิดจะเอาลูกบ้านเรามาเป็นหนูลองยารึไง! ใครให้หน้าแกใหญ่ขนาดนี้หา?”
เหวินเจิงที่ถูกปลุกให้ตื่นรู้สึกหงุดหงิดในใจเป็นอย่างยิ่ง
เธอเดินออกมาจากห้องเวร พยาบาลคนหนึ่งเห็นเธอเข้า จึงอดไม่ได้ที่จะบ่นระบายว่า “คุณหมอเหวิน ปลุกคุณตื่นเลยใช่ไหมล่ะ ผู้ป่วยสมัยนี้นี่เอาใจยากขึ้นทุกวันจริง ๆ”